Vandaag al helemaal in de Pinkpopstemming.. Ik heb een dagje vrij genomen en moet nog wat inkopen doen. Vanmiddag gaan we met te trein naar Helmond, want Amber's moeder is jarig en vanuit daar gaan we morgenvroeg met de auto naar Pinkpop. Voor de mensen die niet gaan, maar wel zo nu en dan op dit blog zitten te loeren zal ik mooie moblogjes maken.
Archive for May, 2004
Misschien was mijn regel van gister wat kort. Nu heb ik trouwens nog niemand gehoord die dit ook vond en mijn vroeg hoe het concert precies was, maar toch schrijf ik wat meer. Voor het nageslacht zeg maar..
Met valentijnsdag had ik van Amber kaartjes gekregen voor Incubus in de Ahoy in Rotterdam. Dat was dus gisteren. Amber en ik hadden om iets voor half 7 de trein naar Rotterdam. Deze zat al aardig vol met Incubus-tshirt dragend volk. In de metro van Rotterdam Centraal naar Zuidplein waren dit er alleen nog maar meer. Na als makke schaapjes meegelopen te zijn met de massa mochten we, na wat betast te zijn, naar binnen. Eerst nog even naar het toilet en toen de zaal in. Het voorprogramma begon net en we stonden op een prima plekje, een meter of 15 van het podium af. Gelukkig ben ik groter dan de gemiddelde nederlander en kon het podium goed zien. Er speelde een band, vaarvan ik de naam alweer vergeten ben (Amber heeft er een stikker van, maar die zit nog in haar tas). Ze speelden best OK.
Toen deze band klaar was kwamen de Incubus roadies om nog een laatste soundcheck te doen. Dit duurde best lang en ondertussen werd het drukker en drukker waar wij stonden. Toen Amber een opmerking maakte van "nou, ze mogen welleens opschieten", ging het licht uit en kwam de band op, openend met Megalomania, de eerste single van hun laatste plaat "A Crow Left of the Murder".
Het geluid was goed en het licht was erg gaaf. Tijdens de show speelde de band een hoop bekende nummers en het publiek ging lekker los. Tijdens nummers werd er ook vaak gejammed; elk lid van de band kreeg de kans om wat te showen. Vette solo's waren het gevolg. Natuurlijk was er nog een toegift. Nog 2 nummers werden gespeeld en in het eerste nummer werd een hele lange gitaarsolo gespeeld. Wouter uit zijn dak. Het laatste nummer, Are You In, was een prima afsluiter. Vet concertje was het..
De kriebels voor Pinkpop zijn weer helemaal aanwezig.. oeh..
Net terug van een concert van Incubus in Ahoy. In 1 woord: VET..
Gisterenmiddag stonden ze voor de deur: de milieupolitie. Niet bij mij, maar bij de buurman. De agent die bij ons was geweest had mij al gemaild dat ze om 3 uur een afspraak hadden gemaakt met de eigenaar. Om half 4 keek ik eens naar buiten en zag dat de politie inderdaad vanalles aan het doen was. Toen ik even een boodschap gedaan had en terug liep, zag ik het politiebusje net wegrijden. Even later kreeg ik een mail van de agent:
Door de eigenaar is opdracht gegeven aan asbestsaneringsbedrijf VACO
om vandaag de boel officieel op te ruimen. Hij mag het zelf niet
meer doen van de gemeente. Ik heb hem proces-verbaal aangezegd.
Victory! 
Toen wij gisteravond nog naar Boxtel gingen voor een verjaardag, stond er een soort van gepantserde caravan voor de deur en was er een deel van de stoep met geel/zwart crime-scene lint afgezet. Goed dat ze zo snel gekomen waren.
Dat het eventueel asbest zou kunnen zijn, daar tegen de gevel van de buurman wisten we. Maar deze week zijn ze begonnen om het eraf te halen. Niet netjes in maanpakjes, dingen nathouden en voorzicht van de gevel afhalen en inpakken, maar gewoon met een hamer en een schroef/boormachine. De man (een beunhaas van de buurman) was hardhandig bezig om de platen van de muur te halen. Eerst breken en daarna gewoon naar beneden gooien. De platen braken ook weer op de grond. Vanmiddag toen de stijger er al stond had ik voor de zekerheid de gemeente maar even gebeld om te vragen of ze niet even konden komen kijken of het allemaal wel op de goede manier zou gebeuren. Een inspecteur zou de dag erna langskomen, maar toen er een man begon te breken heb ik toch nog maar even met de gemeente gebeld. Deze man vertelde me dat ik onmiddelijk de politie moest bellen omdat het niet veilig gebeurde.
De politie stuurde twee agenten, maar die konden weinig doen, omdat ze er geen verstand van hadden. Wel zouden ze contact opnemen met de milieudienst. Amber had de man op de steiger verteld dat de politie weleens zou kunnen komen, maar dit interesseerde de man niet en vond dat studenten eens niet zo moeilijk moesten doen. Wel was hij na een paar minuten pleite.
Anderhalf uur later kwam er een specialist van de milieudienst. Deze, erg aardige man legde ons de gevaren van asbest uit en bekeek de situatie. Dat was niet goed.. Op deze manier mag asbest niet opgeruimd worden. Daarom moesten we een verklaring afleggen en zou de eigenaar van het pand gezocht worden. Ook nam de agent nog een monster mee in een echte CSI-zak. De breker was al weg, dus een heterdaadje zat er niet in, maar morgen horen we meer van de politie en als ze weer komen breken, dan moet ik even bellen, zodat ze de boeven kunnen pakken. Laat de ME alvast maar komen!!
En zo ziet dat spul er dus uit:
Yes, vandaag was het weer raak. Ik zat rustig een oud boek dat ik ooit van mijn vader gekregen heb, Beekman & Beekman, te lezen op Amsterdam Amstel, toen Amber belde. Mozes had weer een duif gepakt en deze keer lag het beestje onder de bank. Geen veren in de kamer, maar duidelijk een clean kill. Amber merkte het toen Mozes van onder de bank ineens met een veertje aan zijn bek tevoorschijn kwam. En ja hoor, onder de bank lag een dode duif. Dit keer was het geen dikke houtduif, maar een showduif van een achterbuurman van ons. Blijkbaar heeft de man showduiven (met van die vieze flosjes aan hun poten en rare extra veertjes op hun kop) en laat deze af en toe "vliegen". Vliegen kunnen de beestjes helaas bijna niet en bewegen zich daarom voort door salto's te maken in de lucht. Af en toe zien wij vanuit ons achterraam de man het dak op klimmen om een van de duiven naar beneden te krijgen. Eerst dachten we dat ze weleens ontsnapten, maar laats zag ik dat hij ze expres buiten liet. Niet erg handig, aangezien er 4 katten hier achter zitten. Een beetje duif heeft nog wel door wanneer er een kat komt en kan zich, als het een beetje mee zit, nog wel op tijd uit de veren maken, maar deze Connie Breukhoven soort heeft geen schijn van kans.
Easy target. Laats zag ik een van de beestjes van de nok van het dak af glijden om zo in de dakgoot te komen. Een "normale" duif zou dit stukje vliegen, maar blijkbaar vond het beestje het zo eng, dat hij voor safe ging en zich als een kind dat voor het eerst op ski's staat, naar beneden liet glijden. Ik hoop trouwens maar dat de eigenaar van de duif niet heel toevallig op mijn blog leest (als er uberhaupt iemand dat ooit doet), want mocht hij vragen of ik zijn duif gezien heb zal het antwoord toch "Ja, in mijn prullenbak.. Hoezo?" zijn.
Eindelijk is het dan bijna voor elkaar: Pruts wordt een echte (officiele) vereniging! Mijn vader had, vooruitlopend op de eerste vergadering al een marketing campagne opgezet. En het heeft geholpen! Nog even naar de notaris en dan ben ik officieel voorzitter van een vereniging.. Spannend hoor.
Vanmiddag kwam ik net op tijd bij de bushalte in Amsterdam om terug naar huis te gaan, toen de bus eraan kwam. Ik stapte in en er zat een aardig, doch beetje chagerijnig uitziende dame achter het stuur. Netjes liet ik mijn OV zien en groette haar. Ze groette terug. Toen ik een plaatsje, redelijk vooraan in de bus had gevonden en de chauffeuse de deuren dicht had gedaan en rustig optrok, zag ik dat er een jongen van links kwam aanrennen om de bus nog te halen. De bestuurdster stopte en deed de deur van de bus open. Buiten adem stapte de jongen in, liet zijn NS jaarkaart zien en liep door. "Bedankt" snauwde de vrouw achter het stuur naar de jongen. "Ehm.. ohja, bedankt" zei de jongen een beetje ontsteld terug.
Aparte situatie eigenlijk. Ik zeg eigenlijk altijd "bedankt" wanneer een buschauffeur stopt om me er nog op het laatste moment in te laten, maar aan de andere kant vind ik het ook de normaalste zaak van de wereld dat een chauffeur even stopt als hij of zij ziet dat er nog iemand komt aanrennen. De chauffeuse had blijkbaar het idee dat ze de jongen een erg grote gunst deed, terwijl die gunst volgens mij niet zo heel groot was.
Als goedmakertje heb ik haar bij het uitstappen maar bedankt voor de rit.
Recent Comments