Kom ik zojuist thuis, hoor ik Amber van boven roepen: "Raad eens wat er nou weer in de kamer ligt?", "weer een duif?!" roep ik.
Het was wel weer een duif, maar dezelfde als gisteren. De dode duif had Amber gisteren in een vuilinszak op ons dakje achter gelegd (de enige plek waar we ons afval kunnen laten) en Mozes had de zak met duif naar binnen gesleept om daar de duif te verschalken. Weer de kamer vol veren, bloed en een opengereten vuilniszak. En ja, waar laten we de zak waar de duif nu in zit? Morgenavond kan het huisvuil pas de straat op.
Tijdelijk licht het lijkje in een zak in de dakgoot aan de kant van het huis waar Mozes (hopelijk) niet bij kan komen.
0 Responses to “De duif (2)”